تبليغاتX
< اندیشه های نا تمام
که می نویسم شعر یعنی اینکه آغاز می کنم با تو بودن را . اگر چه تلخ روزگاریست...... فریاد
 دایره ای جادویی

دایره ای جادویی

 

 

خواستنت سبز

 

سبزینه ی چشمان ترا

 

تا سرشاری چشمه ی

 

بهاران می برد

 

آمدنی ست ، رها در باران

 

که قامت زمان را دشتی پر

 

گل می کشد

 

این حادثه

 

دوستی را به آرزوی رنگین کمان می کشاند

 

خشت ، خشت خانه ی احساسم

 

می شود با تو هموار شود

 

که ماندنت

 

گلدانی از شعر و تصویر وبی تابی  ستاره

 

که آغوشت

 

غزل روشنترین ترانه های یاغی من!

 

حطی کشیدم

 

زیز واژه عشق

 

دیدم

 

دوخط – هلالی از مهتاب

 

دایره ای ست جادویی

 

بی انتهای گریز

 

از هر جا بیاییم

 

در آغاز و پایان بهم می رسیم .

 

         ایرج عبادی

 

 

|+| نوشته شده توسط ایرج عبادی در دوشنبه بیستم فروردین 1386  |
 
 
بالا
SCRIPT language=JavaScript1.2> //Disable select-text script (IE4+, NS6+)- By Andy Scott //Exclusive permission granted to Dynamic Drive to feature script //Visit http://www.dynamicdrive.com for this script function disableselect(e){ return false } function reEnable(){ return true } //if IE4+ document.onselectstart=new Function ("return false") //if NS6 if (window.sidebar){ document.onmousedown=disableselect document.onclick=reEnable } -p://www.webgozar.com/