تبليغاتX
< اندیشه های نا تمام
که می نویسم شعر یعنی اینکه آغاز می کنم با تو بودن را . اگر چه تلخ روزگاریست...... فریاد
 یک فرسخ

                          

  یک فرسخ

 

 

   کم می آورد

 

شعرم از نگاهت

 

شکستن

 

به معنای آیینه  یا پسته نبست

 

پشت را

 

از زیر بار هفت طبقه رها کردن

 

تا نشکند

 

در حجم موهایت!

 

انار را که صدا زدی

 

شب از نیمه

 

قدش را بالا میکشید

 

بوسه را خواندم

 

تا بگویم که ترا از برم!

 

یک فرسخ که چرحیدم

 

نشکستم

 

که آغوشم پر شده بود

 

از تو

 

و ستاره باران !

 

31 شهریور 1386

 

 

 

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط ایرج عبادی در پنجشنبه پنجم مهر 1386  |
 
 
بالا
SCRIPT language=JavaScript1.2> //Disable select-text script (IE4+, NS6+)- By Andy Scott //Exclusive permission granted to Dynamic Drive to feature script //Visit http://www.dynamicdrive.com for this script function disableselect(e){ return false } function reEnable(){ return true } //if IE4+ document.onselectstart=new Function ("return false") //if NS6 if (window.sidebar){ document.onmousedown=disableselect document.onclick=reEnable } -p://www.webgozar.com/