اندیشه های نا تمام

که می نویسم شعر یعنی اینکه آغاز می کنم با تو بودن را . اگر چه تلخ روزگاریست...... فریاد


	درباره وبلاگ تاره آغاز کار است که عشق باشد دیگر جوانی با تو همسفر می شود. سال و ماه پای کنار می کشند تا تو بمانی در کنار شعرهایت و آنهایی را که دوست می داری . نوشته ام نه کم ولی هنوز نیاز به سرودن و نوشتن رهایم نمی کند که میدانی سپید ها سیاه می شوند و تو برای زنده ماندن باید عاشق بمانی و ........ راستی را پیشه کنی و چشم به تولد روز نبندی -شاید هم کسی آزادی را با تو بخواند . نقل شعر های این وب لاگ با قید اسم شاعر بلا مانع است! ایرج عبادی منوی اصلی صفحه نخست پست الكترونيك آرشيو مطالب آرشیو مطالب تیر 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 مهر 1386 آرشيو پيوندها تنها پرواز نمی کنم زام و کانی یاد داشتهایم تا رسیدن ............به ! وه شه ن شیعر جبهه ی متحد کرد رز سیاه ماه من نقطه ته خط حرف تو حرف دو کلمه حرف حسابی وب لاگ خالد محمد زاده كوردستان - ماموَستا و خويندكاراني بی پرده - سایت تازه ی ایرج عبادی راه اندازی شد دوباره شروع کن اخوان ثالث و شعرهای ماندنی ژانی گل بسوی 8 مارس تازه های ادبی پرواز با بالهای آبی عشق پسا غزل 'سروده هاي زردشت کورش همه خوانی مجله ی شعر کتاب شعر RSS ترجمه قالب رضا امین زاده Powered By BLOGFA.COM


	واهمه واهمه از شکستن غرور واژه های تو عطر باغچه هم شکست و قنارهای سر کش آواز حجم تنگ قفس را دو برابر دیدند آینه ها که در برابر تاریکی ایستادند خورشید ترک روشن هجرتش را بر اسب بسته بود با کوله باری از اندیشه ها ی بریده و خمیازه های عزلت این همه فاصله میان باران و کبوتر و مهتاب یعنی اینکه روشنایی را قده غن کرده اند می دانم که انباری پر قلمت خالی نمی شود اگر شکستگی دستم را گچ نگیری خودتت را در نوبت بعدی انداخته ای! در این حافظه ی نشسته جایی پر ندگان صوت را می شکنند و در جایی صداهای شکسته را بدار می آویزی از واهمه ی ازدحام داس و خنجر قصیده ام چه کوتاه شده است ! 24/11/ 85 سنندج \|+\| نوشته شده توسط ایرج عبادی در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385 \|