تبليغاتX
< اندیشه های نا تمام - ماهی های احساس
که می نویسم شعر یعنی اینکه آغاز می کنم با تو بودن را . اگر چه تلخ روزگاریست...... فریاد
 ماهی های احساس

 

                                 

ماهی های احساس

 

صدای نقاره های دوست می آید

 

که می رسد

این سوار سرخ آجین

هر چهار شنبه یک بار

با تبرک جامی نو

رها در شولای فصل ها

می برد از آتش ،

 باور های

کهنه ی زردی را

و می کارد در غربت کوچه های تنهایی                                                                

ازدحام اشتیاق گلها را

تا

هفت شین جا مانده را

به هیات هفت سینی دگر بگرداند

و می شود کور آنکه

ماهی و آیینه و چراغ را  دور بیاندازد

 

صدای طبل های آمدن میترا  می آید

 

تا تمامی سبزه های شعر را

در باور مهربان سپیده

 و

پرواز بالا بلند عشق جای دهد

که شنل رنگین آفتاب

در انتظار میهمانی ماهی های  احساس من و تو !

 

اسفند 85 - سنندج

 

                  

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط ایرج عبادی در شنبه نوزدهم اسفند 1385  |
 
 
بالا
SCRIPT language=JavaScript1.2> //Disable select-text script (IE4+, NS6+)- By Andy Scott //Exclusive permission granted to Dynamic Drive to feature script //Visit http://www.dynamicdrive.com for this script function disableselect(e){ return false } function reEnable(){ return true } //if IE4+ document.onselectstart=new Function ("return false") //if NS6 if (window.sidebar){ document.onmousedown=disableselect document.onclick=reEnable } -p://www.webgozar.com/